Het oude Griekenland en haar betekenis voor Europa - De waarheid over Macedonië -

Waarom dit artikel?

Binnen onze nationalistische beweging wordt eigenlijk wat historie betreft bijna alleen maar gesproken over de Tweede Broederoorlog. Een uitermate belangrijk onderdeel en natuurlijk is het belangrijk te weten wat zich werkelijk heeft afgespeeld en de gevolgen voor Europa daarvan (kijk maar om je heen), maar onze europese geschiedenis gaat veel en veel dieper. Daarom vind ik het interessant om de oorsprong van onze naties te belichten en in het bijzonder Griekenland, omdat zij toch de moeder is van onze europese cultuur. Vergeet niet, elke europese natie heeft zijn eigen geschiedenis, de één een wat rijkere dan de ander, maar belangrijk is om te realiseren dat het ONZE geschiedenis is, want datgene dat ons bindt, is ons bloed.

Inleiding

Gedurende een periode van bijna 6000 jaar (vanaf plus minus 6500 v.Chr. tot plus minus 500 v.Chr.) had Europa te maken met een invasie van de zogeheten Indo-Europese Nordische- oftewel Arische stammen. Een groot vraagteken blijft echter waar deze stammen nu precies vandaan kwamen en wat hen heeft geleid tot deze grote immigratie. De meeste historici beweren dat deze Nordische(Arische) stammen vanuit zuid-centraal Rusland zijn komen oprukken vanwege grote overstromingen van de Zwarte Zee in het gebied rond the Kaukassus. Vervolgens zijn deze naar noordwest Europa getrokken, vandaar de term ‘Nordisch’, maar ‘Arisch’ is natuurlijk synoniem. Zelf prefereer ik de tweede term aangezien ze dat al waren en de eerste term vervolgens hebben gekregen. Toch zal ik de term ‘Nordisch’ gebruiken in het verloop van het verhaal. Geleidelijk hebben ze vanuit het noorden ook Zuid-Europa weten te overmeesteren. Er zijn echter historici die beweren dat deze stammen uit het gebied van de Egische zee in noordoost Griekenland zijn gekomen.
In het verhaal dat volgt ga ik van de eerste versie uit aangezien deze ook officieel is. Dat neemt niet weg dat de andere zeer controversieel en boeiend is en veel antwoorden geeft op vragen die de meeste historici (van versie 1) niet kunnen beantwoorden. Waarom? Dat komt misschien in een volgend artikel.

Het begin: De eerste 2 golven van Indo-Europese Nordische invallers; de Mycenears en de Doriers

Het Griekse vasteland werd bewoond door de zogeheten mediterrane-blanke man. In die tijd sprak men van drie soorten blanken: proto-Nordisch, Alpine en Mediterane. Dit is zeer belangrijk om te vermelden omdat sommige kringen beweren dat Europa vanuit origine niet blank zou zijn geweest. Rond 2000 overspoelde een Nordische stam genaamd Mycenaers het Griekse schiereiland en legde de basis voor wat later het ‘Klassieke Griekenland’ zou gaan heten. Deze stam zou zich ook merendeels gaan manifesteren in Zuid-Griekenland en met name op het schiereiland Peloponessus. Veel steden werden gebouwd met als hoogtepunt de stad ‘Mycenea’ maar ook de eerste kolonies werden gesticht aan de kust van wat men tegenwoordig Turkije noemt (natuurlijk bestond dat land destijds niet en zijn soort was toen nog aan het grazen in de Mongoolse steppen ver weg in Azië, deze wezens zouden zich pas 2500 jaren later laten zien!). Dit gebied zou de naam ‘Ionie’ krijgen en zou later een heel belangrijke rol gaan spelen in het ‘Klassieke Griekenland’. Een van de belangrijkste evenementen uit die tijd is de beroemde ‘Trojaanse Oorlog’ geleid door Koning Agamemnon. Echter werd Mycenae verwoest toen een andere Nordische stam het Griekse vasteland opnieuw overspoelde, de Doriers. Dit gebeurde omstreeks 1100 v. Chr. De belangrijkste nakomelingen van de Doriers waren de Spartanen, Thebanen en Corinthiërs, allen genoemd naar hun gelijknamige staten/steden, maar hierover later meer.

De Dorische invasie heeft dus zoals eerder gezegd plaatsgevonden rond 1100 v. Chr. De Dorische periode loopt door tot ongeveer 750 v.Chr. en wordt ook wel de ‘Homerische Periode’ genoemd vanwege de schriften van de dichter Homerus in zijn epische werken ‘De Ilias en Odyssee van Odyseus’.In de Ilias beschrijft Homerus de Achears. Dit is de benaming van zowel Mycanears als Doriers, deze zelfde mensen noemden zichzelf ‘Hellenen’ en gaven de naam ‘Hellas’ aan hun land.
In zijn passages beschrijft hij veel over het uiterlijk van zijn mensen, lang, blond en lichte ogen en prijst dit vaak met trots.
Zoals eerder vermeld stichtten de Hellenen steden in heel Griekenland. Elk van deze steden vormde ook een staat die geleid werd door een koning. Later zouden zich andere politieke systemen ontwikkelen en kenmerkend worden voor de staten, voornamelijk in de klassieke tijd. Vanwege hun oorlogszuchtige aard waren deze steden veelal met elkaar in strijd waardoor je niet bepaald kan spreken van een eenheid. Daardoor kun je zeggen dat het oude Griekenland eigenlijk meer een federatie van staten was.

De Klassieke tijd (800 v.Chr. - 400 v. Chr.)

Eerder werd al een keer de klassieke tijd genoemd. Met deze 400 jaren bedoelt men een periode waar de Helleense cultuur zijn hoogtepunt kende en ook uitermate belangrijk is geweest voor de verdere ontwikkeling van alle ander Europese broedervolkeren.
Gedurende deze periode werden vele kolonies gesticht door de verschillende staten op het vasteland rondom het Middellandsezeegebied, zoals bijvoorbeeld de stad Massalia in Zuid-Frankrijk (die tegenwoordig Marseille heet) en de stad Byzantium die later zou worden omgedoopt tot Constantinopel na de gelijknamige eerste keizer van het Byzantijnse rijk Constantijn de Grote (en helaas tegenwoordig Istanbul heet en van een ooit prachtige glorieuze stad werd omgedoopt tot een ‘Derde Werelddorp’). En niet te vergeten de vele kolonies in Zuid-Italië zoals Syracusse. De Romeinen zouden later deze mensen Grieken benoemen en deze benaming zou zich verder voortzetten tot vandaag, alhoewel Grieken zich nog altijd Hellenen noemen en hun land Hellas. Deze kolonies behielden zeer nauwe banden met de moederstaten.

Ultiem hoogtepunt was de periode 460 - 429 v. Chr.en wordt ook als ‘De Gouden Eeuw beschreven. Gedurende deze periode beleefden de meeste Griekse staten hun glorie dagen, met name Athene. Deze machtige staat stond onder leiding van Pericles. Het politiek leiderssysteem dat men daar hanteerde was de voorloper van het ‘Democratische’, hoewel echter alleen bepaalde klassen mochten stemmen. Dus je kunt zeggen dat er ook toen geen sprake was van echte democratie, net als nu. Conclusie: democratie heeft nooit bestaan en bestaat nu dus ook niet!

Ok, verder met Pericles. Hoewel hij een democraat was, (wat voor die periode als zodanig werd beschouwd) was hij zeer bezorgd over het feit dat er veel niet-blanke slaven uit Azië en Noord-Afrika in de Atheense staat aanwezig waren. Gezien de slaven in Athene blank of niet blank meer rechten hadden dan in welke andere Griekse staat dan ook, liet Pericles de slaven registreren op basis van hun ras. Dat betekende dat de niet blanke slaven nooit een Atheense burger zouden kunnen worden. Blanke slaven zouden dit met de tijd en afhankelijk van hun inzet wel kunnen. Deze wet werd ingevoerd in 451 v.Chr. Andere belangrijke gebeurtenissen gedurende zijn leiderschap was het bouwen van de Parthenon, een tempel die was gewijd aan de godin Athena die ook de beschermster van de stad was. Het bouwen van dit kolossale gebouw duurde 15 jaar en staat tegenwoordig bekend als de ‘Acropolis’ en een groot gedeelte van dit prachtige monument is nog steeds te bezichtigen op de gelijknamige heuvel in hartje Athene.

Maar grote indrukwekkende gebouwen is niet het enige wat het klassieke Griekenland ons te bieden had. In de jaren tussen 700 v. Chr. en 400 v. Chr. zijn er veel gebeurtenissen op gebied van filosofie, wiskunde en andere wetenschappen. Veel belangrijke werken worden geschreven. Vooral de filosofie, die in die periode wordt geboren zijn van groot belang voor de rest van de culturele ontwikkeling van Europa later. De vader van de filosofie Thales (636 v.Chr. - 546 v. Chr.) leefde in de Ionische stad Milete. Hij was de eerste filosoof die uitleg van het menselijk ontstaan wilde toeschrijven aan natuurlijke gebeurtenissen en niet aan de goden.

De Griekse goden.

De Griekse mythologie wordt beschouwd als de oudste mythologie van Europa gevolgd door de Keltische en vervolgens de Germaanse. Wat erg interessant is, is dat in alle drie, vaak dezelfde verhalen voorkomen alleen met andere benamingen. Maar ook wordt er soms verwezen naar elkaar, zoals het verhaal in de Keltische Mythologie waarin Hercules (Griekse halfgod) trouwde met de dochter van de Keltische koning Brettanus. En zo zijn er nog tal van andere voorbeelden. Dit is nog een voorbeeld dat aantoont dat men inderdaad ooit van dezelfde wortel vandaan kwam. Juist veel hierover m.b.t. de gemeenschappelijke punten in de 3 mythologieën in combinatie met wat andere zaken spelen een belangrijke rol in ‘versie 2’ over de afkomst van de Arische stammen waarover ik in mijn inleiding iets zei. Maar laten we eens kijken naar de Griekse goden en hun mythologie.

Griekse mythologie

De Griekse goden leefden op de berg Olympus in een hiërarchieke structuur. Hier een overzicht van de belangrijksten:

-Zeus, de oppergod, spirituele vader van alle goden en mensen
-Hera, vrouw van Zeus, koningin van het heelal
-Hephaestus, god van het vuur
-Athena, godin van de wijsheid
-Apollo, god van het licht
-Aris, god van de oorlog (overigens stamt het woord ‘ariër’ hiervan af, hoe en waarom in de nu al beruchte versie2)
-Aphrodite, godin van de liefde
-Artemis, godin van de natuur en de maandag
-Hesti, godin van de aarde
-Nemesis, god van de wraak
- Poseidon, god van de zee, schepper van het paard
-Hermes, de ‘postbode’ onder de goden, god van de intelligentie
-Hades, god van de onderwereld, in deze onderwereld werden de zielen van de doden bewaard
-Dionysos, god van de drank
-Europa, jazeker! Aan haar naam hebben we de benaming van ons continent te danken. Zij was de dochter van Zeus en de Phinix en kon zich laten herrijzen vanuit haar as. Prachtig hé!!??

Oligarchie tegen Democratie

Eerder is al genoemd dat de verschillende staten ook verschillende politieke systemen hanteerden. Rond 750 v.Chr. ontstaan er 2 belangrijke politieke stromingen: oligarchie, waarin een kleine groep mensen, een elite, de leiding had. De andere stroming was democratie, waarin het volk kon stemmen op zijn leider (maar hier hebben we het al eerder al over gehad).
De staat Sparta was de belangrijkste exponent van het oligarchische systeem terwijl Athene dat was voor het democratische. Twee tegen elkaar overstaande stromingen dus. Van alle staten tijdens de klassieke perioden valt het op dat alleen Sparta een continue beleid heeft in zijn leiderschap en bleef een verafschuwing koesteren jegens de democratische staten terwijl, Athene, Corinthe en Thebe bijvoorbeeld veel wisselen van ideologisch beleid, dan oligarchie, dan weer democratie en zelfs terug naar de monarchie.

De Perzische oorlogen

Een zeer belangrijk aandachtspunt in de klassieke tijd waren de zogeheten ‘Perzische oorlogen’. Dit waren de eerste confrontaties en conflicten tussen het Westen en Oosten. Tussen de ‘geciviliseerde wereld en de barbaren’ zoals de Grieken zelf zeiden. Deze Griekse triomf is van cruciaal belang geweest voor Europa en zijn verdere bestaan. De Griekse legers fungeerde als een soort ‘Europese wacht’ tegen de Aziatische hordes uit het oosten.
De Aziatische Perzen hadden hun keizerrijk flink uitgebreid omstreeks 550 v. Chr. en de uitbreiding westwaarts betekende een invasie in de Ionische staten, de nakomelingen van de Mycenaers zoals we hebben gezien. Dit had tot gevolg dat deze staten werden overmeesterd. Nadat Koning Darius de Eerste de troon besteeg kwamen de Ionische staten in opstand wat leidde tot hun onafhankelijkheid in 499 v. Chr. Gedurende deze oorlog had Athene de Ionische staten gesteund. Dit leidde tot grote woede van de Perzische koning die opnieuw de Ionische staten binnenviel maar ook het Griekse vasteland. In het jaar 490 v. Chr. viel een Perzische troepenmacht van 100.000 man Griekenland binnen maar werd verslagen bij Marathon door een leger dat maar 30.000 man telde en bestond uit soldaten afkomstig van de verschillende staten. Dit geeft al aan wat voor gevoel van eenheid deze staten uitstraalden in tijden van gevaar voor het vaderland, hoewel toch veel van deze staten onderling in oorlog of strijd waren, zoals Athene en Sparta bijvoorbeeld.

De eerste oorlog werd dus gewonnen. Maar in 481 v. Chr. viel de opvolger van Darius, Xerxes, met een troepenmacht van ongeveer 150.000 man, de grootste uit die tijd, opnieuw Griekenland binnen. In 480 v. Chr. ontmoetten de Griekse en Perzische legers elkaar in de nauwe pas van Thermopylae. Hier had de Spartaanse koning Leonidas met 300 Spartaanse elitetroepen en 700 soldaten uit andere staten zich verschanst. Omdat de pas nauw was konden de Perzen niet van hun overmacht profiteren en werden keer op keer afgeslagen. Toch was het een Griekse verrader die de Perzen een geheime doortocht bekend maakte waardoor de Grieken werden omsingeld. Leonidas beviel dat alleen hij en de 300 Spartanen zouden blijven, de rest moest zich terugtrekken. Leonidas en zijn mannen vochten in een heldhaftige strijd tot de laatste man, 'Monon Lave' schreeuwde hij of in zijn goed Nederlands ‘Geen overgave’, totdat de nummeriek overmachtige Perzen hen allen hadden gedood. Behalve het doden van 20.000 Perzen bij Thermopylae was deze slag ook belangrijk omdat Athene en de andere staten zich konden voorbereiden op het verloop van de oorlog.
In datzelfde jaar zou er een beslissende zeeslag plaatsvinden vlakbij het eiland Salamis. Ook deze keer werden de Perzen genadeloos verslagen. Maar nu joegen de Grieken hen op en vernietigden de Perzische strijdkrachten in 479 v. Chr. in de slag bij Plataea en vervolgens werden ook de Ionische staten opnieuw bevrijd in 478 v. Chr. Men had voorgoed afgerekend met de barbaren.

De Griekse staten

Er is al gezegd dat het oude Griekenland wordt gekenmerkt als een federatie van staten. Sommige zijn al genoemd als Athene, Sparta, Thebe en Corinthe. Dat betekent niet dat andere staten minder belangrijk waren. Integendeel, de hier eerder genoemde staten speelden een belangrijke rol tijdens de Klassieke Tijd, maar een staat als Macedonië, in het Noordoosten, nam daarna de overhand, evenals de vervolger van glorie daarop was Epirus (Noordwest) en zijn geniale strategische koning Pirus, wat overigens ook de laatste glimp was van de Griekse glorie aangezien het hierna een provincie werd van het Romeinse Rijk dat eigenlijk verderging waar de Grieken het hadden laten liggen.
Er zullen nu 2 staten aan bod komen: Sparta en Macedonië. Waarom deze twee? Omdat Sparta samen met Athene de belangrijkste rol hebben vervuld in de klassieke tijd en omdat over Athene al het een en ander is vermeld richt ik me nu op Sparta. Wat Macedonië betreft, omdat deze staat van groot belang werd na de klassieke tijd, maar vooral vanwege het ontstaan van een nepstaat in voormalig Zuid-Joegoslavie die zichzelf deze naam heeft gegeven zonder daar recht op te hebben.

Sparta: Puurheid van het bloed

De Spartanen verdeelde hun maatschappij in 3 klassen: Op basis van bloed. De eerste, grootste en belangrijkste klasse waren de Spartanen zelf, allen nordisch, met als leider hun koning (die overigens werd aangewezen door de elite in het oligarchische systeem). De middelste klasse bestond uit mensen van de inheemse bevolking van Griekenland, natuurlijk ook blank maar niet allemaal met een nordisch uiterlijk. Als derde klasse de Heloten. Deze groep bestond uit slaven, de meeste van hen waren niet blank. Deze slaven kwamen pas na 550 v. Chr. in Sparta na verschillende oorlogscampagnes in het oosten.
Elke Spartaan was een soldaat voor het leven. Een echte krijger. Zij hadden ook geen andere functie binnen hun maatschappij. Het leger was de Spartaan zijn leven. Dit was ook het kenmerk van deze oorlogsstaat. Een echt unicum in de geschiedenis. Ook was Sparta de enige stadstaat zonder vesting of stadsmuren, want met vond dat ‘ons lichaam en wapens onze muren zijn’. Ze waren dan ook zeer gevreesd door de andere staten.

In de Spartaanse maatschappij mocht alleen de sterke overleven, daarom werden pasgeboren baby’s streng medisch gecontroleerd. Als een baby een koude nacht buiten overleefde dan betekende dat, dat deze baby een echte Spartaan was en krijger. Stierf de baby dan was hij gewoon niet sterk genoeg. Nadat de baby het overleefde stond de rest van zijn leven in het teken van militaire training en oorlog. Ook werden er om de zoveel tijd massaal Heloten afgeslacht als men vond dat het hun aantal te groot werd. Eveneeens kregen Spartaanse families met meer dan 4 kinderen kwijtschelding van belasting. Dit allemaal om hun maatschappij schoon en puur te behouden. Deze nordicicatie en continuïteit van het bloed politiek in de Spartaanse maatschappij werd overigens ook gevoerd door de andere Griekse staten.

De periode na de Perzische oorlogen zou glorieus worden ‘de gouden eeuw’ maar in een 30 jaar lange burgeroorlog die rond 441 v.Chr. zou uitbreken tussen Athene (met aan haar zijde sympathiserende staten) en Sparta (met eveneens aan haar zijde sympathiserende staten) verzwakte alle Griekse staten in het zuiden. Echter één staat in het noorden profiteerde daarvan, een oude nordische stam kwam naar het zuiden met als doel de Griekse staten te verenigen en wraak te nemen op de oude vijand uit het oosten. Deze stam waren de Macedoniërs.

Macedonië.

In Noord-Griekenland lag de staat Macedonië, wiens mensen behoorden tot een nordische stam genaamd ‘Makedni’ die tot dezelfde groep behoorden als de Doriërs. Maar zoals we hebben gezien gingen de Doriërs naar het zuiden terwijl de Makedni in het noorden bleven. Hun taal bleef overigens wel hetzelfde en werd later bekend als ‘Helleens’, oftewel Grieks om in termen van heden te spreken.

Vanwege de geografische ligging van Macedonië was zij erg geïsoleerd van de rest van de Griekse staten en maakte dus ook geen deel uit van de Klassieke Periode. Geografisch gezien was het Macedonië van toen bijna net zo groot als Nederland en daaronder vielen gebieden in wat tegenwoordig Bulgarije heet (het oostelijke stukje) en Joegoslavië (het zuiden ervan). De rest lag in wat tegenwoordig Griekenland heet. In die tijd bestonden de 2 genoemde landen, Joegoslavië en Bulgarije, en hun volkeren nog niet aangezien de Slavische volkeren pas vanaf 500 n. Chr. voorkomen in die gebieden. Overigens, en terecht, noemt men de noordelijke provincie in Griekenland nog steeds Macedonie. Maar later hier meer over.
Ondanks deze isolatie is er nooit een breuk geweest in de band tussen Macedonië en de andere staten en dat is niet alleen terug te zien in de verschillende oude geschriften maar ook in de archeologische vondsten. Zo zijn alle graven en tempels in het noorden van Griekenland (Macedonië) in het oud Grieks gesigneerd. In 359 v. Chr. besloot Koning Philipus de Tweede de Griekse staten te verenigen, maar de rest van de staten voelden hier niets voor. Toch lukte het deze man, echter wel door middel van bloedvergieten. Philipus was een briljant strateeg en bekwaam leider die van Macedonië een grote legermacht maakte. Hij was het die begrippen als ‘infanterie’en ‘cavalerie’ in de krijgsmacht introduceerde. Indelingen die sindsdien door alle legers worden gebruikt. Zijn droom was het verenigen van de Griekse staten en de wraak op het Perzische rijk. Helaas werd hij vermoord in 336 v. Chr. maar zijn zoon Alexander, toen pas 20 jaar oud volgde hem op. Velen dachten dat dit het einde van een verenigd Griekenland zou zijn maar Alexander (de Grote , zoals hij de geschiedenis in zou gaan) bewees het tegenovergestelde, ook hij was een bekwaan leider maar vooral een briljant strateeg, de grootste die onze westerse geschiedenis gekend heeft. Met een troepen macht van nog geen 30.000 man viel hij Perzië binnen en verslond het.

De Macedonische kwestie

Sinds de val van de Joegoslavische Federatie besloten de mensen in het zuiden daarvan zichzelf de naam ‘Macedonië’ toe te eisen als naam voor hun nieuwe staat op basis van het feit dat dat stukje ooit deel uitmaakte van het oude Macedonië. Maar deze mensen gingen nog verder, zij beweerden en doen dat nog steeds, dat de Macedoniërs een Slavisch volk zouden zijn geweest en geen Grieks.

Misschien herinneren sommigen van jullie nog wel het boycotten van Nederlandse producten begin jaren negentig in Griekenland. Dit had te doen met het feit dat de Nederlandse overheid deze staat had erkent met de naam ‘Macedonië’. Snel volgden nog meer landen en zoals iedereen weet heet dat landje nog steeds zo. Griekenland erkent natuurlijk die benaming niet, maar is ook niet in een positie om druk uit te oefenen. En aangezien de regering laf en Amerikaans gezind is (net zoals alle Europese regeringen) gebeurd er niets. Dit is ook de reden dat de Griekse overheid nooit een imperialistische politiek heeft gevoerd om oude gebieden terug te eisen. Maar nogmaals dat is weer een heel ander (interessant) verhaal.

Een jaar geleden schreef de toenmalige president van dat landje (die het land als ‘Macedonië’ had benoemd), de heer Gligorov ,zijn biografie. Daarin kwam hij terug op zijn uitspraken dat Macedoniers een Slavisch volk zouden zij geweest, sterker nog erkent hij dat het inderdaad een Griekse oude staat is geweest en verklaard hij de benaming van zijn land op het feit zich te kunnen onderscheiden van de Serviërs en de Bulgaren. Maar het kwade is al geschied natuurlijk. Goed, dat Macedoniers geen Slaven waren is duidelijk aangezien deze volkeren pas na 500 n. Chr. zich in de regio vestigen. Maar ook het zogenaamde ‘niet Grieks zijn’ is gemakkelijk te verwerpen.Je hoeft immers maar een geschiedenis boek open te doen zou je denken. Toch is het opvallend dat in geschiedenis boeken geschreven na 1990, Macedonië toch een beetje afgezonderd word van Griekenland(in de oudheid) hoewel in boeken daarvoor juist niet. Toeval? Ik weet het zeker van niet, merendeels omdat deze boeken grotendeels door Amerikanen van Slavische afkomst zijn geschreven. Ik ga nu niet verder daar op in want dat is een hoofdstuk apart en komen we weer terecht in duistere praktijken waarin de Amerikanen, de communisten en de zionisten in betrokken zijn, evenals de redenen voor die propaganda. Hier volgt een klein overzicht dat simpel de ‘Grieksheid’ van Macedonië aantoont:

Maar ook de regionamen in Macedonië waren Grieks en worden tot op de dag van vandaag nog gebruikt in Griekenland. De architectuur was identiek aan derest van Griekenland, dezelfde karakteristieken en kenmerken in tempels,paleizen, kastelen, theaters.De bekende Griekse drama schrijver uit de oudheid genaamd Euripidis schreefzijn werk in het Grieks en hield veel voorstellingen in steden vanMacedonië. Als de Macedoniër een andere taal zouden spreken hoe konden zedeze werken dan volgen?Na de slag bij Grannikos waar Alexander de Grote de Perzen versloeg liet hijeen boodschapper naar Athene sturen met 'oorlogsprijzen' met de volgendeinscriptie: 'Alexander, zoon van Philipus en de Hellenen, schenkt U deze prijzen die gewonnen zijn tegen de barbaren uit Azië’.

Inderdaad kun je je afvragen waarom ze zichzelf Macedoniers noemden (In de oudheid) en geen Hellenen zoals de rest van de Grieken? Maar noemde de Spartanen zichzelf dan geen ‘Spartanen’? Dit heeft voornamelijk te maken met Atheense arrogantie in die tijd. Een ander voorbeeld is Epirus, ook deze staat was lang geografisch geïsoleerd net zoals Macedonië. Zijn ze daarom minder Grieks? Zekere niet.

Er is geen twijfel mogelijk over de ‘Grieksheid’ van Macedonië. De oude schriften, archeologische vondsten en tal van historische documenten spreken zelf, in de graven die gevonden waren in 1978 (Adolf Hitler was daar al mee bezig geweest aangezien hij een groot bewonderaar was van Alexander de Grote maar slaagde er niet in de graven te vinden, Griekse archeologen gebruikten veel materiaal van de Duitsers en zij slaagde er alsnog in) in Vergina, in noord Griekenland. Alle vindingen zijn identiek aan opgravingen in de rest van Griekenland, allemaal gekenmerkt door de oude Griekse cultuur en bovenal alles is gesigneerd in oude Griekse taal.

Bij deze opgravingen bevond zich ook het graf van Phillipus de Tweede met daarop de ‘zon van Vergina’ daarop, het wapen van Macedonië (en tegenwoordig gebruikt de nepstaat dit symbool op hun vlag) De taal die men sprak was dus Grieks, maar dat hebben we in een eerder stadium al gezien.
Interessant is ook om te kijken wat oude historici hierover te zeggen hebben:

De Romeinse historicus Titus Livius: "Thraciers, Aetoliers, Macedoniers , mannen van dezelfde taal.." en de Griekse historicus Herodotus: "..Omdat zij, de Macedoniërs dezelfde taal spreken. "

Macedoniers hadden dan ook Griekse namen. Op de graven zijn nog nooit namen gevonden met namen eindigend op ‘ov, -ovski of iets van Slavische aard. Dus, Alexander en in het Oud Grieks Alexandros is een Griekse naam. Het betekent ‘Hij die mannen beschermt’. Het stamt dan ook af van de woorden ‘Alex’ = Beschermer in het Oud Grieks, en ‘andros’ = man. Ook de naam Philipus is Grieks, In het Oud Grieks Philipos. Dit stamt weer af van ‘Philo’ = vriendelijk en’Ippos’ = Paard . Dus ‘Hij die vriendelijk is voor paarden’. Zo zijn er nog tal van voorbeelden. Maar er is meer;

De Macedoniers vochten net zoals de andere Griekse staten tegen de Perzen maar zelfs in 1100 v. Chr. streden zijn in de Trojaanse oorlog aan zij met de Mycaeners, nog voor hun Dorische broeders het zuiden zouden overspoelen. Ook deden de Macedoniers mee aan de Oude Olympische spelen. En dit is cruciaal aangezien enkel Griekse staten daaraan mochten deelnemen. Elke atleet moest dan ook de volgen belofte afleggen: ‘Ik zweer dat ik een pure Helleense afkomst heb’.

Verder aanbaden de Macedoniers dezelfde goden als de andere Grieken. Sterker nog, de berg Olympus waar volgens de mythologie de goden verbleven licht in noord Griekenland in Macedonië.

Natuurlijk is dit allemaal maar een zeer globaal overzicht maar geeft wel genoeg inzicht en laat zien dat Macedonië Grieks was, Grieks is en dat altijd zal blijven.

Het hypocriete van dit alles is, is dat blijkbaar sommigen wel valse geschiedenis mogen schrijven en daarvan profiteren, terwijl als wij nationalisten de waarheid op tafel willen leggen (en ik doel nu op meerdere gevallen in onze Europese geschiedenis) we beschuldigd en vervolgd worden. De waarheid zal overwinnen!

Thomas