Besprekingen - Toondragers

Het eerste wat opvalt aan deze demo/promo cassette is het politiek veelzeggende teken op de voorkant, het keltisch kruis. Bovendien doet de zwarte hoes nogal black metal underground aan. Black metal is hij zeker en underground ook nog. Wat de muziek betreft staan er vier nummers op waarvan de laatste een cover is van de band Bunker 84 (Jeanne), dit nummer is dan ook minder black metal en meer gewone metal RAC in het frans overigens. Black September is een band met allemaal sessiemuzikanten behalve bassist/zanger Jasper. De eerste drie nummers zijn snelle black metal nummers waarvan de drums wel haast van een drumrekenaar af moeten komen (zo klinkt het althans). Black September heeft geen echte eigen stijl, maar de nummers zijn bijzonder goed om aan te horen alsmede de opnamen (voor zo ver het een cassette-demo betreft). Met zijn 12 minuten lang is het geen slechte koop voor de luisteraar die zowel RAC als black metal kan verdragen.

Het werd al een tijdje aagekondigd en nu is het zover. Het Franse Pit Records brengt hier zijn derde verzamel CD met als gewoonlijk een overzicht van de Franse scene. Deze CD bevat 12 verschillende bands, sommige zoals Frakass en Crucifis lopen al ‘n tijdje mee. Ook nieuwkomers hebben dus hier de kans om zich te laten horen. Bands als Dernier Rempart en Baignade Interdite doen het goed wat niet het geval is bij Lenovice, zelfs Panzerjager valt me ‘n beetje tegen.
Opvallend tusen de Oi/RAC is de band Drakkar, deze band uit het oosten van Frankrijk heeft een behoorlijke reputatie opgebouwd in de loop van de jaren. Na een tijd stilte komen ze terug met een totaal andere stijl. Hier hebben we te maken met een pure Death/Black Metal band en ik moetzeggen dat ze het best aardig doen. Pit Records is er zeker op vooruit geggaan metdeze CD, het hoesje en het boekje is zoals gewoonlijk bij Pit uitstekend verzorgd.
K.K.

Een beetje provocerend, zelf wat kinderachtig, deze CD. Verheerlijking van (broeder)oorlog en dat onder het motto 'Wat goed is, komt weer!'. Goed nu de muziek; wie op het onzalige idee is gekomen Bound for Glory een duitstalig nummer te laten zingen en een aantal Duitse bands engelstalige nummers zullen we waarschijnlijk niet te weten komen, de CD is een ‘ondergrondse’ proktie, maar het is een enorme misser! Het ‘Stukalied’ (BfG) is zo een klowneske vertoning, het andere nummer , ‘Absent Father’ van deze topband is minder dan wat we van ze gewend zijn, maar het zal de Duitse kopers vooral om de rest van de bands gaan; Staatsfeind, Kreuzfeuer, AEG, Sturm & Drang en Letzte Instanz. De jonge band Staatsfeind beviel me van de Oi-bands het best, goede produktie, originele gitaar, teksten met humor, die komen er wel. De kategorie metal is goed vertegenwoordigd, niet altijd even goed, maar Kreuzfeuer is een echte aanwinst in de nationalistische muziekwereld, hun cover van het Midtown Bootboys-nummer ‘Bang Bang’ is zelfs een stuk vetter dan het origineel, alleen die zang...

Ha, alweer een ‘Eigen Beheer’ schijf. Jawel, onze vrienden uit Mechelen verrassen ons met deel 2 van hun verzameld werk, met deze keer over het algemeen wat bekender werk van o.a. Skrewdriver (White Power), Störkraft (Störkraft), Bound for Glory (Doctor Marten Dental Plan) en No Remorse (This time the world). Ook de ‘klassiekers’ worden wewer niet vergeten; Degrelle, ‘Vorwärts’, Ich hatte einen Kameraden’ en ‘Battaglioni della morte’.
Helaas deze keer geen Nederlandse groepen, maar daar zal gezien de ontwikkelingen vooral in de noordelijke Nederlanden op deel 3 wel verandering in komen. Zal wel voor een kameraadschappelijke prijs te verkrijgen zijn op de bekende adressen, zuipfeesten en andere bijeenkomsten.

Soloprojekt van Spreegeschwaderzanger Alex. Wat meteen opvalt is de metal-sound, de goede produktie en de strakke band die Alex om zich heen heeft verzameld. Wat echter een minpunt is, is dat die zelfde gastmuzikanten puur voor het geld spelen, buiten Alex’ zang klinkt het allemaal een beetje klinisch. Met titels als ‘White Power Skinheads’ (rest van de tekst is gelukkig in het Duits), en ‘14 Words‘ (Alex brengt het er nog redelijk vanaf in het Engels) weet de ervaren luisteraar wat voor inhoud hij kan verwachten, als er dan ook nog een nummer ‘Freitag, der 13.’ heet zou je zeggen het tekstvel had Pühse kunnen weglaten, maar dat is toch niet helemaal waar. Het verrassende ‘Vater unser’ heeft een sterke tekst tegen het Christendom . Het hoesje is wat saai, alhoewel volledig in kleur, maar van Jens zijn we beter gewend. Niet echt een topper, maar zeker geen slechte schijf.

Hebben Van Donselaar, Rehwinkel en Dittrich dan toch gelijk wanneer ze Kafka, FOK en anderen nahuilen dat de rechtse muziekscene in Nederland sterk groeit? Voor mij ligt de eerste volledig nederlandstalige straafschijf van de nieuwe Brabantse groep Standrecht. Wie Standrecht 17 februari heeft zien spelen weet dat we hier met een veelbelovende groep te maken hebben, en zo klinkt deze schijf ook. 12 Nummers, de één wat beter dan de ander, maar over het geheel genomen een aanwinst voor elke muziekverzameling. Geen doorsnee ‘skinhead-teksten’, strakke nummers en dat alles volledig door Nederlanders gespeeld, geproduceerd en uitgebracht, dat noem ik pas lef en hart voor de zaak. Daar komt nog eens een werkelijk schitterende hoesje en boekje bij. Wij vragen, nee, wij eisen meer uitgaven van ‘Groene Draeck’.
Een uitgebreid vraaggesprek met Standrecht elders in dit nummer.

Besprekingen - Optredens

Wat een pokke eind reizen zeg naar Brugge. De volgende keer mag er wel wat spectaculairders spelen wil ik nog eens dik 6 uur in de auto gaan zitten. Was het dan niet de moeite waard? Mwoah, 4 Britse kaalkoppen die in een absurd volle en oververhitte kroeg met een erbarmelijk geluid hun nummers ten gehore brachten.. English rose is zeker geen slechte band, maar echt geweldig zijn ze ook niet. Toen begon bij de laatste paar nummers ook nog eens de stroom uit te vallen waardoor heel de kroeg in het donker zat. Gelukkig maakt de gezellige sfeer en de aanwezigheid van aardig wat bekenden veel goed. Mede hierdoor ging ik toch met een aardig voldaan gevoel naar huis. Hoe geweldig druk het was werd bewezen door een busje Rotterdamse skins die teruggestuurd werden. Mocht je horen dat er ergens zo’n klein en besloten concert is, zorg dan altijd dat je uitnodigingen hebt, dan reis je niet voor Jan lul heen en weer!

Voor het eerst sinds jaren weer eens een nationalistisch concert in Nederland en nog wel met twee Nederlandse groepen, Standrecht (CD-presentatie) en Brigade M, ja die, van Eigen Volk Eerst. Als eerste speelde echter de Vlaamse folkrockgroep Vlanarock. Het geluid was goed voor de kleine zaal en de stemming kwam er aardig in bij de circa 140 bezoekers, maar bij Brigade M ging alles pas los ondanks het feit dat de politie zich buiten de zaal een weg naar binnen probeerde te praten. Het lukte de prima organisatie de kit buiten te blijven en het optreden van Standrecht vormde de prima afsluiter met bijna alle nummers van hun CD ‘Nederlands’ en een stuk of 5 Skrewdriver covers. Buiten een paar kleine incidenten verliep de avond geweldig. Hulde aan de organisatie, de beveiliging , de bands en bijna al het publiek. Als we het voortaan elke keer zo doen kunnen we wat vaker naar een concert zonder daarvoor honderden kilometers te moeten rijden.

Besprekingen - Beelddragers

De NS verzamelbanden zijn geen onbekendheid meer in rechts Nederland, maar het nut wordt door velen betwijfeld en deze uitgave zal weinig twifel wegnemen. Het eerste gedeelte beslaat eigen beelden van de jaarlijkse Rudolf Hessherdenking, in het Limburgse Echt op 26 augustus, maar de beelden zijn abominabel en de montage van een Ralph Inbar-achtig nivo. Daarna een ellenlang stuk met toespraken van o.a. Constant Kusters (voor wie aan 10 jaar C.A.B. op TV nog niet genoeg was) en dan twee dezelfde nieuwsberichten maar van RTL 4 en 5 over deelname van de NVU aan de komende gemeenteraadsverkiezingen in Kerkrade. Het moge duidelijk zijn uit welke hoek deze produktie komt. Als opvulling nog de geslaagde publiciteitsstunt van Flip Dewinter in Amsterdam (chocoladeincident bij ‘Buitenhof’ en de laffe vertoning van een stel perfide lafbekken bij ‘Het zwarte schaap’ tegen mevrouw Rost van Tonningen. Leuk voor wie de afgelopen maanden geen TV heeft gekeken en graag het ‘J-woord’ hoort.

Informatie over het verkrijgen van bovengenoemde straalplaaten, boeken of blad kan je richten aan ons redactieadres. Heb je zelf een goede straalplaat (CD) of bandje (cassette) gehoord, of wil je er één volledig afzeiken? Laat het ons weten. Ook concert-, film-, tentoonstelling-, boek- en tijdschriftbesprekingen worden op prijs gesteld.
Houd het kort en zakelijk: nieuwebezems@nettrash.com