Besprekingen

Het Zweedse Battle Scarred is een dertien in een dozijn Skinband met een redelijk geluid, een goede zanger (dat is wel eens anders bij niet-Engelstaligen), maar over het algemeen is het nogal doorsnee. Teksten, tekeningen en muziek doen voornamelijk aan een iets snellere Major Accident denken, vooral de Clockwork Orangestijl. Het Duitse DIM-label brengt meer en meer Cd’s op de markt, aan de ene kant is het lovenswaardig dat onbekende bands een kans krijgen, maar de zuinige manier waarop de hoesjes worden gemaakt waarin voornamelijk ruimte is voor de verdere verkoopactiviteiten van DIM (Polo’s, hemden, jassen etc) doet nogal armoedig aan.

Kijk daar worden we weer zeer aangenaam verrast met deze mini-CD van het New Yorkse Marching ON waarschijnlijk beter bekend onder hun oude naam The Unruly. Alleen dit is effe wat harder en beter! Ze durven nu ook wat meer voor hun mening uit te komen. Nordisc heeft hier een prima zet mee gedaan, ik snap eigenlijk niet dat deze jongens geen contract in de Verenigde Satan (oops, Staten) hebben gekregen. Muzikaal uitstekend, luister naar het instrumentale “Gone”, de opnamekwaliteit is redelijk tot goed en de nummers zijn gevarieerd zoals we van vele Amerikaanse bands gewend zijn. De teksten worden op een kartonnetje meegeleverd maar dat mag de pret zeker niet drukken. Voor 17 gulden heb je hier zeker geen slechte koop aan, bestellen dus!!!

Retaliator komen uit het Engelse Norwich maar hebben bij het Vlaamse Pure Impact hun eerste volledige CD uitgebracht. De band klinkt zoals zoveel Engelse groepen met uitzondering van de goed gitaarpartijen. De zang is ouderwets, de teksten voorspelbaar, het tempo veelal hetzelfde, het geheel doet bijvoorbeeld denken aan de laatste Condemned 84 CD (zie NB nr. 0), maar dan wat beter. De produktie is wat haperend maar dat is toch ook wel typisch Engels. Peter heeft hiermee een meer dan doorsnee CD uitgebracht, maar veel potten worden hier niet mee gebroken. De opmaak van hoesje en boekje zijn verrassend, vooral de voorkant had een LP-hoes verdiend, sprak deze ouwe lul. O ja, beste nummers voor mij “Crusade” en “Feel the power”(leuke gitaargeluidjes. Grootste probleem is de lengte van de CD, met 14 nummers en ruim 50 minuten is hij gewoon te lang, deze bespreking trouwens ook.

Ja, wat moeten we daar nou nog over zeggen. Dit moet haast wel de tweehonderdste CD van UT zijn en zoals altijd is het kwalitatief goed wat deze Zweedse zware jongens doen. Maar het begint wel allemaal een beetje te gelikt te worden. Oké, menige gitaarplukker moet het maar proberen om zolang mee te draaien en nog steeds duizenden Cd’s te verkopen, maar van een band als UT verwacht ik zo af en toe wat echt nieuws. Natuurlijk staan er weer mooie meezingers op als “En för alla” (en dat betekent Een voor allen en niet Een voor Allah!), meeslepende ballades als “Sista brevet hem” en beukende (hard) rocknummers (de beide Engelstalige nummers “Runestones” en “One eye open” op deze CD. Tekstueel zeer patriottisch, maar braaf, full-colourboekje zoals gewoonlijk dik in orde. Ach wat zeur ik nou, gewoon luisteren en aanschaffen!

Op hetzelfde label als de mini-CD van Fraction (Le Fléau) komt de eerste CD van Ultimatum. Ook muzikaal hebben deze jongens uit Lyon wel wat weg van Fraction, alleen nog wat sneller (vooral de drummer gaat als een bezetene tekeer in het titelstuk en “Réfléchir, agir et disparaître”) en ook hun politiek getinte teksten zijn evenals hun labelgenoten uit Nice nationaal-revolutionair. Alle nummers van deze 6-koppige band zijn in het Frans, maar voor het gemak heeft men in het boekje wel alles in het Engels vertaald. De produktie had wat beter gekund, maar laat dat geen reden zijn deze schijf aan te schaffen en laat je verrassen door revolutionaire metalen muziekterreur uit het zuiden van het land der Galliërs.

Een bijzondere verzamelaar, niet vanwege het feit dat hij uit Frankrijk komt, niet omdat er een Canadese band opstaat, nee omdat er een NEDERLANDSE BAND opstaat!! Landstorm, de voortzetting van Rune en bekend van hun optredens in Vlaanderland hebben het toch geflikt en deze jongens gaan een stuk verder dan waar Welkom in Sassem ophoud. Hun klassieker “(Let’s) Burn the cross” klinkt lekker vet, “Banned again” hakt er stevig in en de Oi-versie van het “Horst Wessel Lied” is dan wel door Das Reich en anderen opgenomen, maar Dave en zijn mannen laten je CD-speler schudden op zijn grondvesten. De Canadezen van White Warriors spelen snelle Oi met RAC-teksten en zijn muzikaal gezien het interessantst, de nummers van 9eme Panzer Symphonie die blijkbaar gek zijn op verzamelaars vallen me wat tegen. Toch is deze schijf een absolute aanrader vanwege Landstorm.

Robert Brouwer blijft gewoon doorgaan met het voeden van de Oi-scene d.m.v. zijn produkties en dan met name de “We will never die” verzamelaars. 23 Nummers in bijna 5 kwartier, 15 groepen uit 3 werelddelen waar krijg je dat nog voor zo’n 30 gulden? Typische Duitse bands als Sturmtrupp en Kampfzone staan naast verrassende groepen als het Servische “Razor”, Braziliaanse “Lokomotiva” en Poolse “Nowy Lad”. Natuurlijk staan er minder goed nummers op, maar over het algemeen is het niveau heel redelijk met enkele positieve uitschieters en beter dan de eerste verzamelaar van Nordisc. Hoesje en boekje zijn volledig in kleur en tellen 24 bladzijden met teksten in het Engels, adressen, groepsfoto’s en info. Het is te hopen dat Nordisc blijft doorgaan met deze kennismakingen met de Skinheadmuziek op zo’n goede en goedkope manier.

15 Jaar na de laatste Star Wars is George Lucas eindelijk terug met het begin van wat een trilogie van drie maal drie delen moet worden, het ultieme verhaal over “goed” en “kwaad”. In de eerste drie delen die gedurende 6 jaar uitgebracht moeten worden, wordt het verhaal van de verwording van Anakin Skywalker tot Darth Vader verteld. Na dit deel blijft er nog veel te vertellen over, eigenlijk alles. Niet alleen duurt het meer dan een half uur voordat Anakin in het verhaal verschijnt, voor de rest gebeurd er niks wezenlijks. De hoofdrol in deze kinderfilm is voor een reptielachtig wezen met negertrekjes, dom, lui, bang en slecht Engels sprekend. Het wezen doet volledig niet ter zake, evenals de andere commerciële trekker “Darth Maul”, een soort slechte Yedi die slechts gedurende een gevecht langer dan 1 minuut in beeld is. In feite is The Phantom Menace een meer dan twee uur durende promotiefilm voor kinderspeelgoed. Oké, de speciale effecten van de Lucasfilm-studio’s zijn geweldig, vooral het begin is spectaculair, maar voor de rest is het zonder verhaal, zonder spanning, zonder boodschap, of het moet zijn dat blanken en zwarten samen kunnen leven en niet gesegregeerd. Het geheel belooft niet veel voor deel 2 en 3.

Elke zoveel jaar komt er een film uit waar tegen gewaarschuwd wordt omdat hij te realistisch is, geweld en racisme promoot of anderszins slecht voor de jonge filmkijkertjes is. A Clockwork Orange, The Warriors, Romper Stomper en nu dus American History X. Het verhaal van de nazi die in de gevangenis zijn slechte ideeën afzweerd en dan zijn jongere broertje uit de handen van de nazi-leider moet redden. Gevaar voor racistisch gedrag? Nauwelijks, er komt maar één domme, gewelddadige actie van nazi-skins in voor voor de rest betreft het wraakacties tegen zwart geweld. Edward Norton werd genomineerd voor zijn hoofdrol en hij is geloofwaardig acteur, maar zijn uitmonstering en woedeaanvallen zijn nogal overdreven. De in zwart/wit gefilmde beelden van de periode voor de gevangenis moeten het zwart/wit denken voorstellen, ze zijn sterker dan de beelden erna. Het verhaal mist een echte boodschap vonden zelfs de linkse media. Voor nationalisten aan te raden om blind vertrouwen in “leiders” en “ideeën” tegen te gaan. Het hele verhaal is natuurlijk zwaar PC, maar de afloop en de acteerprestaties van Norton maken het toch de moeite waard.

De eerste film van het nieuwe millennium werd deze produktie al genoemd. En inderdaad, de effecten zijn adembenemend. Het verhaal van de virtuele werkelijkheid past natuurlijk ook goed in dit straatje. Keanu Reeves als actieheld is verassend op dreef voor de stijve hark die hij normaal neerzet en Laurence Fishburn is met zijn grove zwarte kop niet eens irritant betweterig als leider van het verzet. Wat kun je verwachten. Spectaculaire acties en achtervolgingen, supervertragingen en duizelingwekkende ontwikkelingen overgoten met een sausje van new-age sience fiction. Aan te raden op het grote doek, maar daar draait hij alleen nog af en toe in nachtvoorstellingen, huur je de band bij Videoland, dan staat er achter de film een “making of”, die voor de ware liefhebber puur genieten is. Voor één scene werden 102 camera’s opgesteld!!! Als dit de films van het nieuwe millennium vooraf gaat, dan hebben we nog heel wat moois te verwachten.

Informatie over het verkrijgen van bovengenoemde Cd’s kunt u richten aan ons redactieadres. Heb je zelf een goede CD, plaat of cassette gehoord, of wil je er één volledig afzeiken? Laat het ons weten. Ook concert-, film-, boeken- en tijdschriftbesprekingen worden op prijs gesteld. Houd het kort en zakelijk: nieuwebezems@nettrash.com