Wie geen argumenten heeft

extreem-links verliest de slag

De laatste maanden zijn er een aantal verrassende artikelen verschenen in linkse tijdschriften, met name in het blad van “De Fabel van de illegaal”, krant tegen racisme uit Leiden.

De medewerkers van De Fabel voeren o.a. het secretariaat van het comité‚ “Geen mens is illegaal” en van het campagnenetwerk tegen de MAI-akkoorden (Multilateraal Akkoord over Investeringen) “MAI niet gezien”. Over de laatste is nog al wat te doen geweest. In een artikel genaamd “Campagne tegen MAI is potentieel antisemitisch” dat o.a. via Konfrontatie, Kleintje Muurkrant en hun eigen webstek en de papieren uitgave van De Fabel werd verspreid wordt uit de doeken gedaan dat extreem-rechts “ongevraagde liefdesbetuigingen” doet aan linkse groeperingen die de vrijhandel bestrijden. Extreem-rechts zou daarbij het antisemitische gedachtegoed van de jaren 30 en 40 willen actualiseren. Voorbeelden zijn volgens hen Marcel Rüter van SOS en de studenten van de NLSV.

De schrijvers van het artikel, Eric Krebbers en Merijn Schoenmaker, gaan echter zover in hun samenzweringstheorieën dat zij door Kees Stad in Ravage van antisemitische sentimenten worden verdacht. Zij slaan in hun waanideeën zover door dat ze in iedere kapitalist een jood zien, dat leggen ze dan wel in de mond van “extreem-rechts”, maar de associaties zijn wel heel erg uit de lucht gegrepen. Ook het vergelijken van een karikatuur van het “Resist Corporate Rule” plakkaat van ASEED met oude antisemitische propaganda is zo ver gezocht dat het verdacht wordt. En dan komen ze ook nog met de bemoeienis van miljonair Edward Goldsmith met de koepel IFG (International Forum on Globalisation) die de internationale anti-MAI campagne begon in 1997. Goldsmith, broer van de onlangs overleden anti-EU propagandist Jimmy Goldsmith, is joods, dus dat zit wel (Hitler)snor met het vermeende antisemitisme. Goldsmith’s identiteit wordt natuurlijk niet vermeld, wel dat hij meewerkte aan denktanks van extreem-recht, Goldsmith sprak o.a. op het TeKoS-colloquium van 1997, en uitgever is van het anarchistisch-ecologische tijdschrift The Ecologist.

Naar aanleiding van de bemoeienis van extreem-rechts en het vermeende antisemitisme besloot De Fabel het secretariaat van de “MAI niet gezien” campagne in juli voor gezien te houden. Als extra argument wordt het gebrek aan linkse positiebepaling genoemd. Vooral dit laatste was een schop tegen ettelijke linkse schenen. Het vermoeden dat de “MAI niet gezien” campagne vergeleken bij het commercieel veel succesvollere “Geen mens is illegaal” meer kostte dan opleverde doet wijdverbreid opgeld. Eric en Merijn hebben er geen vrienden mee gemaakt.

Ook de Anti-Fascistische Actie heeft het moeilijk met haar argumenten tegen (nieuw) rechts. Het doel voor dit jaar is het ontmaskeren van de “nette” fascisten van Voorpost en haar mantelorganisaties SOS en NLSV (woorden van AFA). Daartoe werden al vorig jaar plannen gemaakt om Voorpost’s jaarlijkse uitje tijdens Pinksteren te verstoren. Het bleek moeilijker dan gedacht om activisten te lokken en ook de pers was niet makkelijk over te halen de plannen te ondersteunen. De acties die Voorpost recentelijk voerde waren dan ook gericht tegen veramerikanisering, ritueel slachten, de invoering van de Euro en behoud van de Nederlandse taal. Niks geen racistische acties, dus de pers had geen interesse in de AFA-plannen. Daarom werden de jeugdige bezoekers van de benefiettour “Destroy Voorpost” getrakteerd op een onvervalste portie communistische indoctrinatie. Onder het mom van, “ze pikken onze standpunten in”, en dan vooral de dierenrechten strijd moest de jeugd over de streep trekken. De opkomst was echter is sommige gevallen zo abominabel dat er in allerijl nog 6 bijeenkomsten/benefietconcerten aan de lijst werden toegevoegd.

Verder zou AFA folderacties houden in buurten waar de vreselijke nazi’s wonen. Maar de doelwitten, Rüter, Mudde, Verbruggen, Hoogstra en De Boer zijn moeilijk aan te merken als fascistisch tuig. Ze gaan niet in bruine hemden gekleed, lopen niet dronken met hun arm omhoog door de straat te marcheren en staan in de buurten waar ze wonen juist bekend als normale werkende mannen met vrouwen en kinderen die zich niet onderscheiden van de “massa”. Dit in tegenstelling tot de gemiddelde AFA-activist, die in gescheurde kleren, met al dan niet geverfde haren of vermomd met bivakmuts of brommerhelm zijn gelijk tracht te halen. En dus moest AFA wel overgaan tot harde actie, zeer tegen de zin van AFA-opperhoofd Jeroen Bosch die zich graag manifesteert als pleitbezorger voor witte illegalen en andere onderdrukte medemensen en zodoende probeert wat geld in het KURF- en AFA-laatje te krijgen. Bosch werd dus op de bewuste zaterdag voor Pinksteren aan de kant geschoven en de radicalen namen de boel over. Het geheel eindigde in het opbreken van het Pinksterkamp in allerijl door Voorpost en het actievoeren van zo’n 100 bivakmutsen in een wijds, maar vooral zeer leeg Fries landschap. De folderacties houdt Jeroen nog in reserve, waarschijnlijk totdat hij wat toonbaardere activisten heeft.

Evenals een blokkadeactie bij “huurlingenaanvoerder” Douwe van der Bos in 1994 leverde de actie AFA slechts hoongelach in “radicaal linkse” gelederen op, was de pers meer geïnteresseerd in de meest asociaal uitgedoste creaturen en de lokale bevolking snapte van de hele heisa geen snars. Overigens was de gehele actie in Veenwouden goed voor een behoorlijk kastekort bij AFA, zoadat er maar weer een aantal benefieten werd gehouden!!

Het summum van het gebrek aan argumentatie is waarschijnlijk wel het jarenlange ontwijken van de discussie met (extreem) rechts. Honderden televisieprogramma’s werden gemaakt waarin voornamelijk tegen en over extreem-rechts werd gesproken, maar nooit met vertegenwoordigers. Duizenden krantenartikelen gepubliceerd, nooit kregen nationalisten een kans op weerwoord (iets wat bijvoorbeeld in Frankrijk bij wet geregeld is). Forumdiscussies, voorlichtingsbijeenkomsten en de onvermijdelijke verkiezingsanalyses met de geleerde kenners Van Donselaar, Fennema en andere ex-CPN’ers. En wat zeggen de heren en dames anti-fascisten dan in mei ’98 wanneer parlementair nationalistisch rechts weggevaagd is door haar eigen onvermogen een fatsoenlijk gezicht te presenteren aan de wel degelijk aanwezige voedingsbodem? Dat men te laat het debat is aangegaan! Welk debat? En als toppunt mag Hans Janmaat in juli ’99 wanneer hij al bijna is verworden tot een voetnoot in de landelijke politieke geschiedenis opdraven bij het programma “Het zwarte schaap” om de confrontatie aan te gaan met enkele zorgvuldig geselecteerde criticasters. Janmaat, overlopend van frustraties, houdt een onbegrijpelijk monoloog en dan is de beurt aan het “naoorlogs verzet”. En dan blijkt dat Janmaat niet voor het niets het belangrijkste wapen tegen extreem-rechts werd genoemd. Hij loopt constant weg, zegt zinloze dingen, maakt zich belachelijk, alles wat links al die jaren heeft gedaan, maar ja, nu is hij geen gevaar meer. De argumenten die Fennema en consorten aandragen zijn van een dusdanig slap niveau dat een beetje tegenstander er nog geblinddoekt doorheen zou prikken. Waarom zat er in plaats van Janmaat geen Filip Dewinter hoorde ik daags erna zeggen, of die Rüter van Voorpost/SOS? Nog steeds geen steekhoudende argumenten. Nog steeds verschuilen de Donselaars zich achter de Tweede Wereldoorlog. Die strategie heeft in Frankrijk, Oostenrijk en Vlaanderen gefaald, maar alleen omdat nationalisten in die landen zich presenteerden met gefundamenteerde programma’s of ideologieën en daar heeft links nog nooit een antwoord op gehad.

Guus T.